Op 20 mei 2026 vernietigde de Raad van State in drie afzonderlijke arresten de boetes die de Economische Inspectie had opgelegd aan drie modeketens. Zij hadden buiten de wettelijke soldenperiodes campagnes gevoerd met aankondigingen als ‘nu al solden’ en ‘sale tot -70 %’. Volgens de Raad van State is de Belgische verbodsbepaling niet verenigbaar met het Europese recht en moet zij buiten toepassing blijven.

1.1 Het wettelijk kader

De regeling zit vervat in Boek VI van het Wetboek van economisch recht. De soldenperiodes lopen van 3 tot en met 31 januari en van 1 tot en met 31 juli (art. VI.25 WER). Enkel goederen die u vóór de start minstens dertig dagen te koop aanbood en die op dat ogenblik nog in uw bezit zijn, mogen in de solden verkocht worden, onder de benaming ‘solden’ en tegen een prijs die werkelijk lager is dan de referentieprijs. Verkoop met verlies is in principe verboden (art. VI.116 WER), maar is wel toegelaten tijdens de solden en in het kader van een wettelijke uitverkoop (art. VI.22 e.v. WER).

Precies daarin ligt het belang dat de sector aan de soldenperiodes toekent. Voor kleding, lederwaren en schoenen geldt bovendien een sperperiode (art. VI.29 WER): van 3 december tot en met 2 januari en van 1 tot en met 30 juni mogen geen prijsverminderingen worden aangekondigd, en dat verbod strekt zich ook uit tot bonnen die recht geven op een onmiddellijke korting en tot besloten verkopen voor klanten.

1.2 Wat blijft tijdens de sperperiode toegelaten?

Het verbod betreft de aankondiging, niet de korting zelf. U mag dus een korting toekennen aan de kassa of uw goederen gewoon aan lagere prijzen verkopen, zolang u de vermindering nergens afficheert of communiceert. Ook uitgestelde kortingen via aankoopcheques die pas later verzilverd worden, blijven mogelijk, net als koppelverkoopacties van het type ‘1 + 1 gratis’, die wettelijk niet als een aankondiging van prijsvermindering worden beschouwd. Wie zijn handelszaak stopzet, verbouwt of overlaat, kan daarnaast steeds terugvallen op de wettelijke uitverkoop.

1.3 De arresten van 20 mei 2026

De Raad van State oordeelde dat het verbod om buiten de wettelijke periodes de benaming ‘solden’ te gebruiken in strijd is met de richtlijn oneerlijke handelspraktijken (Richtlijn 2005/29/EG). Die richtlijn voert een maximumharmonisatie door: de lidstaten mogen niet strenger zijn dan Europa en kunnen enkel de praktijken van de zwarte lijst in bijlage I per se verbieden. Een algemeen verbod op soldenaankondigingen buiten twee vaste periodes staat daar niet op.

Nieuw is die redenering niet, want het Hof van Justitie sprak zich in 2011 al in dezelfde zin uit over de sperperiode (beschikkingen C-288/10, Wamo, en C-126/11, Inno). Belangrijk is wel dat een arrest van de Raad van State in beginsel enkel tussen de partijen werkt: de bepalingen staan nog steeds in het WER en de overheid kan op papier nog boetes opleggen. De precedentwaarde is echter groot, zodat wie vandaag een gelijkaardige boete krijgt en die aanvecht, een ernstige kans op vernietiging maakt.

1.4 Wetgever en sector

De minister van Consumentenbescherming verklaarde daags na de arresten dat het weinig zin heeft nog boetes uit te delen, maar voegde daaraan toe dat de wet daarmee geen dode letter is geworden. In de Kamer zijn inmiddels wetsvoorstellen ingediend om de bepalingen over de solden én de sperperiode volledig uit het WER te schrappen; die behandeling is nog niet afgerond, zodat er juridisch voorlopig niets verandert. De belangen in de sector lopen sterk uiteen: de grotere ketens en de e-commercespelers wijzen op buitenlandse webshops die zich niets van de Belgische sperperiode aantrekken, terwijl de zelfstandige modehandel de regeling verdedigt omdat zij de verkoop met verlies aan banden legt, en een permanente prijzenslag vreest.

1.5 Wat in elk geval blijft gelden

Wie zou besluiten dat er voortaan niets meer geldt, vergist zich. De regels inzake de aankondiging van prijsverminderingen blijven onverkort van toepassing (art. VI.18 WER): bij elke aangekondigde vermindering moet u de vorige prijs vermelden, zijnde de laagste prijs die u in de dertig voorafgaande dagen toepaste. Een zorgvuldig gedocumenteerde prijshistoriek is dus geen overbodige luxe. Ook het verbod op misleidende handelspraktijken (art. VI.97 e.v. WER) blijft volledig overeind: een fictieve korting of een opgeklopte referentieprijs blijft sanctioneerbaar, ook al zou het woord ‘solden’ vrij bruikbaar worden.

Wat betekent dit voor u?

De arresten hebben de Belgische soldenregeling de facto onwerkbaar gemaakt zonder haar formeel af te schaffen. Voor de handelaar blijft daardoor een grijze zone: de kans op een boete is klein en een opgelegde boete is met succes aanvechtbaar, maar u moet die betwisting wel zelf voeren. Wie elk risico wil uitsluiten, houdt zich voorlopig aan het bestaande kader of werkt met de technieken die ook tijdens de sperperiode toegelaten blijven. Wat de uitkomst in de Kamer ook wordt, de referentieprijsregel en het verbod op misleidende praktijken blijven gelden en worden straks de belangrijkste toetssteen voor uw promotiebeleid.